Bezoek Sofia/Burgas/Varna/Pernik 7 februari tot en met 10 februari

Zondag 7 februari & Maandag 8 februari

We vlogen zondagavond 19.10 uur van Eindhoven naar Sofia met 3 transportboxen bij ons.Deze transportboxen zijn bedoeld voor de 5 toppers die binnenkort naar Nederland komen.  Op het vliegveld van Sofia werden we opgewacht door Sonya en haar vrienden van Dai Lapa.

We spraken met hen over het asiel in Pernik waar de toekomst erg onzeker is.In Pernik zijn momenteel 70 zwerfhonden die nu veilig zijn. Het asiel wordt beheerd door Dai Lapa. Dai Lapa is een vrijwilligersorganisatie die geen honden doodt.

Het contract van Dai Lapa loopt eind mei af en het is volslagen onduidelijk wat er dan gaat gebeuren. Sonya gaat proberen voor woensdag de 10^e een afspraak te regelen met de burgemeester.

Na het gesprek met Dai Lapa en Sonya hebben we de nacht doorgebracht op het vliegveld waar we tussen de zwervers sliepen om de uren tussen de volgende vlucht te doden. 

AIRPORT SOFIA   even een kort dutje...

Helaas is het ook in Bulgarije erg slecht weer waardoor de vlucht naar Varna niet ging. Na druk over en weer getelefoneer hebben we de volgende morgen ( maandagmorgen) de trein naar Burgas gepakt. Een reis van bijna 8 uur!!!

Wat was het toch koud!

We kwamen om 18.00 uur aan in Burgas waar we ontvangen werden door een super emotionele Miglena en haar man Zdanko.

Van links; richard, Zdanko, Miglena en de dolmetscher eefje

Miglena heeft voor dinsdag de 9^e een bezoek bij de burgemeester geregeld. Bij haar thuis hebben we de situatie in Burgas doorgenomen.

Dinsdag 9 februari

De volgende dag 06.30 uur ging de wekker weer omdat we 09 .00 uur in het asiel van Burgas werden verwacht.

Shelter Bourgas				Deze hondjes kwamen gelijk aangelopen om ons te begroeten.

Het bezoek maakt een onuitwisbare indruk. Zoals verwacht hadden de medewerkers alles uit de kast gehaald om het asiel flink op te poetsen.

Zoals deze botten in kokend water die wij 4 uur later weer terug  in de pot zagen		keurig op 1 rij

Desondanks zagen we in 1 oogopslag een uitgemergelde hond. Toen we dichterbij kwamen zagen we dat zijn vacht gedeeltelijk verdwenen was. En dat met -8 overdag !!!!!

WIECHEL doodziek aan de ketting gelegt.		hij legt zijn zwak hoofdje in mijn armen...		schurft wonden

In het asiel		De honden krijgen oud brood met  water		Reklame voor de .....(dierenarts)

Donker en koud zitten de honden opgesloten en hoort ze kreunen.		Broodmager		Wat zal hier wel in zitten?

 Het asiel is namelijk op een heuvel buiten de stad gevestigd waardoor het nog kouder is dan in de stad zelf. We bedachten ons geen moment en hebben de hond meegenomen naar een goede dierenarts in het centrum van Burgas. 

WIECHEL op weg naar de dierenarts				open wonden

WIECHEL kreeg eerst wat te eten		nu een groot consult		Deze dierenarts is erg begaan met de zwerfhonden

Wiechel verblijft op dit moment bij een opvanggezin waar hij helaas maar tijdelijke kan blijven. 

In het binnengebouw van het asiel troffen we een trillende moederhond met puppies aan. De puppies lagen voor de verwarming maar de trillende moederhond ( met een gapende open wond) lag gewoon ergens anders.

Na het bezoek aan het asiel zijn we naar het gemeentehuis van Burgas gegaan waar we ontvangen werden door hoog comite. De burgemeester, vice-burgemeester en de verantwoordelijke dierenarts voor het asiel waren aanwezig. 

Gemeentehuis Bourgas		wachten.....

Ondanks de taalbarrière duurde het gesprek meer dan 1.5 uur. Desondanks dat Burgas een voor Bulgaarse begrippen welvarende stad is betalen de dieren als eerste de prijs. Er is een jaarlijks budget van ongeveer 60.000 euro om het gehele straathonden probleem aan te pakken. Dit is inclusief alles: Castraties, eten, salarissen van de asielmedewerkers en benzine van de hondenjagers. Ook in Bulgarije is er een recessie en daarom zal het budget niet verhoogd worden. Ook zou het asiel eigenlijk al gesloten moeten zijn maar door de budgetkwestie is het asiel nog steeds op de huidige plaats gevestigd. Het doel van Miglena is om een eigen stuk grond te krijgen waar ze net als met Pernik met een vrijwilligersorganisatie het asiel kan runnen. Er zijn in het gesprek geen toezeggingen gedaan door de gemeente anders dan dat de boel bekeken gaat worden. Wel is toegezegd dat Miglena 7 dagen per week het asiel mag bezoeken. Tot dusver was dit maximaal 3 keer per week toegestaan.

Van links: Vice-Burgermeester, Richard, julia , Eva (dolmetscher) Miglena, Czanko, Burgemeester en dierenarts van het asiel in Bourgas.

Na het gesprek op het gemeentehuis zijn we nogmaals naar het asiel gereden om te kijken of de moederhond er nog lag. Dit bleek gelukkig het geval te zijn. De dierenarts is nog steeds niet geweest. Tot op de dag vandaag ligt deze hond er nog.

                                          Na een emotioneel afscheid namen we om 15.40 uur de trein naar Varna.

Afscheid op het station in Bourgas

Op het station van Karnobat stapten we uit de trein omdat er hier overgestapt moest worden voor de verbinding naar Varna. De trein naar Varna liet even op zich wachten waardoor we even de tijd hadden. We troffen een drachtige moederhond aan met 2 jonge honden bij zich. Het bleken straathonden te zijn. We kochten de gehele winkel leeg en voerden deze schatten. Op een gegeven moment stopten ze met eten en gingen in de struiken reserve hoopjes aanleggen voor later. We werden ook op de keiharde realiteit gedrukt toen een onverlaat een sneeuwbal naar de drachtige hond gooide. Met enkele krachttermen hebben we deze man sociaal gecorrigeerd.

De drachtige moederhond met haar 2 kinderen

Hierna hervatten we de reis en kwamen omstreeks 19.00 uur in Varna aan waar we werden opgewacht door Esin en haar man Nicolai. Deze 2 toppers hebben een stuk land gekocht buiten Varna waar ze in 2010 15 honden willen opvangen op een gebied van 10000 vierkante meter. Het aantal honden kan worden uitgebreid. Voorlopig zijn Esin en Nicolai nog bezig met gesloten hekwerken/schuttingen en elektriciteit en watervoorzieningen. We hebben heerlijk vegetarisch gedineerd ( iets dat in Bulgarije helaas niet zo vaak voorkomt) en zijn omstreeks 23.30 uur moe maar voldaan in het hotel teruggekeerd.

Esin vertelde nog dat Bulgarije op papier nu uitstekende dierenwetten heeft maar dat de uitvoering te wensen overlaat .Alle straathonden dienen in 2012 van straat gehaald te zijn en in asiels te zijn opgeborgen. In Varna is alleen een isolator aanwezig genaamd Kamenar. Een isolator is waar geen honden gehouden worden maar alleen gecastreerd/gesteriliseerd. Het straathonden probleem is overigens pas in 1989 ontstaan na het opheffen van de communistische heilstaat. Voor 1990 hadden maar zeer weinig mensen een hond. Na de omwenteling was er vrijheid blijheid en hebben veel mensen een hond genomen mede als symbool van vrijheid. Nadat de hond in huis ging plassen of omdat mensen het na een aantal keer het zat waren om de hond uit te laten verdween het plezier en werd de hond op straat gezet, natuurlijk zonder castratie waardoor het aantal straathonden sterk steeg.

Woensdag 10 februari

Om 5.30 uur ging de wekker. We moesten de vlucht van 08.05 uur naar Sofia hebben. Gelukkig waren Esin en Nicolai zo aardig om gezamenlijk met hun buurman die taxichauffeur is ons op te halen. Bij het vliegveld troffen we katten aan die leefden op de vluchthaven. Deze beestjes kregen natuurlijk onze lunches die we van het hotel hadden meegekregen.

Van links; Esin, Julia, Richard en Nicolai AIRPORT VARNA		De zwerfkatjes bij de AIRPORT

                                                               PROJEKT PERNIK 

In Sofia wachte Sonya ons op om met Vlado ons naar Pernik te rijden. Het is Sonya gelukkig gelukt om een afspraak te krijgen met de burgemeester tijdens het wekelijkse inloopspreekuur. We waren wat laat maar gelukkig heeft Vlado heuse formule 1 kwaliteiten en stuurde zijn Volkswagen Polo, bouwjaar 1980, zo naar het gemeentehuis !.

De burgemeester stond ons kort te woord. Ze vertelde dat het aantal klachten vanwege hondenbeten omhoog gegaan is van 39 in 2008 naar 320 in 2009. Ze stond niet onwelwillend tegenover ons. Een foto van haar was helaas niet toegestaan. De burgemeester stuurde ons daarna door naar de afdeling ecologische zaken waar wel foto's maken was toegestaan. Deze dame was zeer vriendelijk en riep ook de dame die zich bezig houdt met registratie en de dame die EU fondsen moet binnenhalen bij zich.

Gemmeentehuis  Pernik		In gesprek

		Plattegrond van het opvangcentrum in Pernik.Er is genoeg land beschikbaar maar weinig geld om het uit te bouwen		Wij hopen op een positive opening!

 Het doel van de gemeente Pernik is om een goede organisatie in samenwerking met de gemeente het asiel te laten leiden. Het resultaat moet zijn dat het aantal klachten afneemt. Het aantal geregistreerde honden is overigens gegroeid van 3 in 2008 naar 300 naar 2009. Helaas is ook het aantal straathonden toegenomen omdat veel mensen geen zin en geld hebben in registratie en daarom hun hond maar op straat zetten.

We verlieten 12.30 uur het gemeentehuis met de afspraak terug te komen. De gemeente wil namelijk een openbare aanbesteding uitschreven waarop iedereen zich kan inschrijven. Wel wil de gemeente in de uitvoering een vinger in de pap houden. Het voorstel van de gemeente is dat Binx zich samen met Dai Lapa en de gemeente zelf zich inschrijft. We houden het aanbod in beraad en gaan de nodige uitwerkingen doen om tijdens ons volgende bezoek aan Pernik ( 14 tot en met 17 maart) een voorstel te overleggen.

Daarna reden wij naar het opvangcentrum in Pernik.

Wij moesten extra kleding aantrekken.

		Binnen in het opvangcentrum  Pernik		Hier slaapt tony voor noodgevallen

Rije		Martha is heel angstig

1 gesponsord  raam		Ayse die eind februari naar Nederland komt en opgevangen wordt		zieke pup

Allemaal zo ontzettend lief!				Vrijwilliger van DAI LAPA

		Deze hond is net binnen gekomen		Deze arts was net bezig met sterilisaties

		deze hond werd net gesteriliseerd		operatie ruimte

Dit is Tony die dag en nacht bij de honden leefd.		AYSE

 Na een korte lunch reed onze racekampioen Vlado ons naar Biljana die ons allerhartelijkst ontving in haar appartement. Biljana kent de Bulgaarse wetten goed. Het weerzien was emotioneel  en na een goed gesprek met haar trapte Vlado het gaspedaal nog maar eens dieper in om ons op tijd op het vliegveld te krijgen.

Om 17.20 uur verlieten we Bulgarije na ons eerste bezoek aan dit land. Om 19.00 uur ( 1 uur tijdsverschil) landen we weer in Eindhoven in een sneeuwstorm. Toepasselijker had de reis niet afgesloten kunnen worden. 23.00 uur doken we uitgeput het bed in.

Ik heb honger!....    Hier zitten de honden opgesloten in de shelter van Bourgas...    Bij -8 aan de ketting gelegd. Tot op het bot uitgemergeld, onderkoeld en angstig legte WIECHEL zijn hoofd in mijn armen...